درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
موضوع «آداب و رسوم» در روزهای اخیر مورد توجه قرار گرفته است. در این گزارش، جدیدترین اطلاعات و جزئیات منتشر شده را بررسی میکنیم.
در ادامه، تمامی اطلاعات موجود درباره این موضوع به صورت یکجا گردآوری شده است تا بتوانید بدون نیاز به مراجعه به منابع مختلف، جزئیات کامل را مطالعه کنید.
قبل از هر سخنی در این خصوص باید گفت که این مراسم
سالهاست که دیگر در مشهدالکوبه برگزار نمیشود و آنچه در سطور زیر خواهد آمد
براساس روایات مردم منطقه است. چهل روز از زمستان گذشته و پنجاه روز به
نوروز مانده یعنی دهم بهمن ماه هرساله دراین روستا مردم جشن کوسه ناقالی
برگزار میکردند و معتقد بودند که آمدن ناقالی شگون دارد و با خود خیر و برکت به
همراه میآورد و موجب باروری و زایش میش و بزها و گاوها میشود از سوی دیگر
چوپانان و بعضاً افراد فقیر و بیچیزی که اجرا کنندگان این مراسم بودند از این راه
چیزی بدست میآوردند تا زمستان را راحت تر بگذرانند . با فرارسیدن ایام ناقالی
کودکان و نوجوانان و حتی مردم خوشحال میشدند چون براین باور بودند که کمر
زمستان شکسته و بهار نزدیک است و این مراسم موجب تفریح، سرگرمی و تفنن
آنها نیز بوده است. بنا بر یک افسانه قدیمی ،حضرت موسی که در خدمت شعیب
چوپانی می کرد،یک بار 50 روز به نوروز مانده سری به گوسفندان زد ومتوجه شد که
همگی دو قلو به دنیا آورده اند. چون به خانه بازگشت از شدت شادی وخوشحالی
به همسر خود مژده داد و به شادمانی پرداخت. این جشن در روزگاران قدیم
مخصوص چوپانان و گله رانان بوده ولی امروزه ،دلاکان ،حمامی ها وافراد متفرقه
وبی چیز ،ناقالی راه می اندازند.بازیکنان در این جشن 5 تا 10نفرند. نفر اول با
پوشیدن لباس چوپانان و به سر کردن پوست بزغاله و تزئین خود ،به نقش کوسه یا
ناقالی در می آید. نفر دوم پسری پانزده ساله با پیراهن وچادری زنانه ،نقش عروس
کوسه را دارد. دو نفر دیگر هر کدام دو شاخ به سرشان می بندند. و چند زنگ به
خود می دوزند (این دو نفر تکه نام دارند). از این دو نفر یکی توبره (خور جینی بزرگ)
به دوش می اندازد و انعام مردم را جمع آوری می کند. در این میان دو تا سه نفر هم
ساز ودهل دارند که نوازنده گروهند . کوسه که در پیشاپیش گروه حرکت می کند
با دستان خود صدای زنگهای بسته شده به خود را در می آورد و سپس وارد خانه
ای می شود (در این روز مردم درب خانه را باز نگه می دارند)وبا پاشنه کفش ویا
چوب دستی خود ضربه ای به طویله می زند با این اعتقاد که این کار شگون دارد
.وخیر وبرکت برای صاحب خانه می آورد.کوسه همچنان صدای زنگها را در می
آورد.اشعاری را می خواند.بعد از آواز خوانی کوسه .دو تکه (افرادی که در پوست بز
نر هستند ) با یکدیگر چوب بازی می کنند وعروس و کوسه با هم می رقصند . اوج
جشن و هنر نمائی کوسه و همراهان در منزل کد خدای ده است . در این خانه
کوسه هنر نمائی را به حد کمال می رساند و صاحبخانه مبلغی پول یا خوراکی به
کوسه می دهد.
اشعاری که در این مراسم خوانده می شود عبارت است از :
ناقالی گنده گنده چهل رفته پنجاه مونده
و یا ترکی آن: ناقالده آی ناقالده قرخ گده اله قالده
برچسب:
نویسنده: علی صمیمی